Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Siverek 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.04.2016 tarihli, 2016/4 Esas, 2016/240 Karar sayılı kararı ile sanığın gelini olan katılanın göğsüne dokunma, kalçasına tokat atma şeklinde gerçekleştirdiği kabul edilen eylemde, mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde, sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 204/1,62 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
Sanığın Temyiz İsteği
Katılan ile aralarının önceye dayalı bir nedenle bozuk olduğunu, bu sebeple kendisine iftira atıldığını, katılanın ifadelerinde çelişkiler olduğunu, katılanın beyanlarını destekleyecek başkaca somut delilin olmadığı ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.
Yapılan yargılamaya,toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
Ancak;
1. Sanık hakkında katılana yönelik eylemine ilişkin temel ceza belirlenirken 5237 sayılı Kanun'un 61/1. maddesinde yedi bent halinde sayılan hususlar ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde yer alan "Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki kanuni düzenleme nazara alınarak dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte değerlendirildiğinde, katılanın sanığın gelini olmasının aynı Kanun'un 102/3-c maddesinde kanuni arttırım nedeni olarak gösterildiği halde hükümde teşdit sebebi olarak kabul edilmesi,
Kabule göre de;
2. Sanığın 5237 sayılı Kanun'un 102/1-2.c maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği halde hüküm ve gerekçeli kararda "TCK’nun 204/1 maddesi" olarak gösterilmesi, Hukuka aykırı bulunmuştur.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Siverek 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. ve 326/son maddeleri gereği, farklı gerekçeyle Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.06.2024 tarihinde karar verildi.