Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesinin 03.04.2014 tarihli ve 2013/79 E., 2014/82 sayılı kararıyla, sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükmün 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına, beş yıl denetim süresi belirlenmesine karar verilmiş, sanığın denetim süresi içinde kasıtlı suç işlediği ihbarı üzerine Mahkemenin 05.12.2017 tarihli ve 2017/728 E., 2017/1561 sayılı kararıyla hüküm aynen açıklanmıştır.

2. Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi tarafından kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusu üzerine İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, hükme "sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin (a) bendi uyarınca beraatine, yargılama giderlerinin kamu üzerinde bırakılmasına" ibarelerinin eklenilmesi suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmiştir.

Katılan vekilinin temyizi; sanık hakkında beraat kararı verilmesinin haksız ve hukuka aykırı olduğuna, Mahkemenin delil takdiri konusunda hataya düştüğüne, sanık aleyhine olan delillerin değerlendirilmediğine yöneliktir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanığın, katılana yönelik hakaret suçunu işlediği, İlk Derece Mahkemesince; sanık savunması, katılan anlatımları, bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamına göre kabul edilerek mahkûmiyet kararı verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Bölge Adliye Mahkemesince, "Sanığın adı geçen sendikanın Manisa şube başkanı olarak kamuoyunu bilgilendirme saikiyle dava dışı belediye başkanına yönelik eleştirilerde bulunduğu sırada katılanın isminin geçmesinin suça konu ifadelerin yer ve zaman unsurları hep birlikte değerlendirildiğinde; katılanın ..., şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, eleştiri niteliğinde olduğu böylelikle hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği" gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararı hukuka aykırı görülmüştür.

A. Katılan Vekilinin Belirttiği Hukuka Aykırılık Nedenleri Yönünden

Temyiz sebebi olarak ileri sürülen hususlarda, Bölge Adliye Mahkemesince hükmün düzeltilmesi suretiyle istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı görülmüştür.
B. 5271 Sayılı Kanun'un 289 uncu Maddesinde Sayılan Kesin Hukuka Aykırılık Halleri de Gözetilerek Maddi Hukuka İlişkin Sair Yönlerden
Sanık hakkında kurulan hükme yönelik yapılan inceleme, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, dava dosyası içeriğine göre yerinde görülmeyen sair sebeplerin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sair yönlerden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
04.06.2024 tarihinde karar verildi.