SUÇLAR: Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER: Mahkûmiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Çayeli Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.07.2014 tarihli ve 2014/77 Esas, 2014/148 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;
1-7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesinin, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (Bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi hâlinde, aynı Kanun’un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu’nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkânsızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin, katılma talebi bulunan ...'ün yokluğunda verilen kararın beyanının alındığı duruşmada bildirdiği bilinen son adresine, doğrudan “MERNİS adresi” ibaresi ile çıkarılan ve Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi gereğince 05.08.2014 tarihinde yapılan tebliğ işleminin usûle aykırı olmasından dolayı, gerekçeli kararın usûlüne uygun olarak (Katılanın yukarıda belirtilen bilinen en son adresine MERNİS şerhi içermeden Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine göre tebliği, bu adrese tebliğ yapılamaması hâlinde MERNİS adresine MERNİS şerhi ile Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre tebliğ yapılmak suretiyle) tebliği,
2-Temyiz dışı sanık ...'in yokluğunda verilen kararın, sanığın soruşturma aşamasında alınan ifadesinde bildirdiği bilinen son adresine, doğrudan “MERNİS adresi” ibaresi ile çıkarılan ve Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi gereğince 05.08.2014 tarihinde yapılan tebliğ işleminin usûle aykırı olduğunun anlaşılması karşısında; gerekçeli kararın sanığa usûlüne uygun olarak (öncelikle sanığın son bilinen adresine MERNİS şerhi yazılmaksızın tebliğ yapılması, bu adrese tebligat yapılamaması hâlinde güncel MERNİS adresine MERNİS şerhi yazılarak tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğiyle, yukarıdaki 1 ve 2 No.lu paragraflarda yapılacak tebliğ işlemleri sonrasında ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve verilmesi hâlinde gerekçeli temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesinden ve ek tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.06.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.