Sanıklar ... ve ...'ın hükümlülüklerine, diğer sanıkların üzerlerine atılı suçtan beraatlerine
1- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere ilişkin temyiz incelemesinde;
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7,5252 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri karşısında; sanıklara yüklenen suçun yasa maddesinde öngörülen cezalarının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde belirlenen 5 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanıkların sorgularının yapıldığı tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılanın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA) ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanıklar hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen asli dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve CMK.nun 223. maddeleri gözetilerek oybirliğiyle (DÜŞÜRÜLMESİNE),
2- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere ilişkin temyiz incelemesine gelince;
Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:
a) Suça konu yerin, suç tarihi itibariyle değerinin mahalli bilirkişiden sorulup saptanması yerine, bu konuda ehil olmayan teknik bilirkişinin görüşüne dayalı olarak sanığın cezasından 765 sayılı TCK.nun 522/1. madde ve fıkrası gereğince artırım yapılması,
b) Adli sicil kaydına göre daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyetleri bulunmayan sanıkların, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurulup, yeniden suç işleyip işlemeyecekleri hususu yasal ve yeterli gerekçe ile tartışılıp, sonucuna göre CMK.nun 231/5 madde ve fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı konusunda bir karar verildikten sonra hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesi hususu tartışılması gerekirken, önce hapis cezası adli para cezasına çevrilip sonra CMK.nun 231/7 maddesinde yazılı yasal engel gerekçe gösterilerek ve de sanıkların suçu inkarı, eylemden pişmanlık duymamış olmaları, tecavüzün devam ediyor olmasından bahisle yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 26.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.