Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İlk Derece Mahkemesince, sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,
2. Bölge Adliye Mahkemesince, sanığın istinaf başvurusu üzerine İlk Derece Mahkemesinin hüküm fıkrasının 1 ve 2 numaralı bendleri çıkarılarak yerine "Sanığın, katılanlar ve şikayetçiye yönelik kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçunu işlediği anlaşıldığından suçun işleniş şekli, kastının yoğunluğu, suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi gereğince takdiren ve tercihen 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenilmesi suretiyle istinaf başvurusunun esastan reddine,
Karar verilmiştir.
Sanığın temyizi, lehe olan Yasa hükümlerinden faydalanmak istediğine yöneliktir.
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Cezaevinde hükümlü olarak bulunan sanığın, tek suç işleme icrası kapsamında dönemin Başbakanı ve ... Bakanın'ı televizyonda gördüğü zamanlarda katılanların ve değişik zamanlarda kurum müdürü olan şikayetçinin gıyabında sinkaflı sözler söyleyerek üzerine atılı hakaret suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, Yerel Mahkemece sanık savunması, şikayetçi, katılan ve tanık beyanları, şikayet dilekçeleri ile tüm dosya kapsamına göre mahkumiyet kararı verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi tarafından kurulan hükümde temel cezanın doğrudan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi yerine aynı maddenin birinci fıkrası uyarınca belirlenmesi hukuka aykırı görülmüş ve bu husus düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmiştir.
A. Sanığın Belirttiği Hukuka Aykırılık Nedenleri Yönünden
Sanık hakkında kurulan hükme ilişkin olarak, Olay ve Olgular başlıklı bölümde belirtilen deliller karşısında, temyiz sebebi olarak ileri sürülen hususlarda Mahkemenin takdir ve gerekçesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.
B. 5271 Sayılı Kanun'un 289 uncu Maddesinde Sayılan Kesin Hukuka Aykırılık Halleri de Gözetilerek Maddi Hukuka İlişkin Sair Yönlerden
Bölge Adliye Mahkemesinin takdir ve gerekçesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin uygulanmasına yönelik Tebliğnamede'ki bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından,
Sair temyiz sebepleri yönünden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sair yönlerden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Denizli 9. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
04.06.2024 tarihinde karar verildi.