Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125 inci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkralarında düzenlenen hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
Katılan vekilinin temyiz isteği, davaya konu paylaşımın yapıldığı facebook grubunun sektörde çalışan kişilerin üye olduğu bir grup olup bu üyelerin birbirlerini ve söz konusu toplantıyı kimin düzenlediğini bilen kişiler olduğuna, bu hususun bildirdikleri tanıkların dinlenilmesi neticesinde ortaya çıkacağına ancak tanıkların dinlenilmediğine vesaire ilişkindir.
Sanık ile katılanın hobi malzemeleri ve insansız hava aracı sektöründe çalıştıkları, katılanın bu sektörde çalışanlar için bir eğitim ve tanıtım toplantısı düzenlediği, katılanın facebook sosyal paylaşım sitesindeki "DJI TÜRKİYE" isimli profil sayfasında sanığın, " ..., ... ve ... sizleri tenzih ederim o toplantıyı düzenleyen kişiler adam değil o toplantıya sektörde ciddi insaları göremezsiniz nerede sıkıntılı adam var toplamışlar oraya o gün orada ne entrikalar dönmüştür", "Bazı y...ların bulunduğu ortam", "s...kayım o gevşeğin yaptığı etkinliğineee.. Adam olsun ilk önce" ve "malum firma insanları kazıkladı..." şeklindeki sözlerle katılana hakaret ettiği iddia edilmiştir.
1. Sanığın paylaşımlarında katılanın açıkça isminin yazılmadığı, objektif olarak okuyanlarca da bu yazılarda kimin kastedildiğinin anlaşılmasının mümkün bulunmadığı şeklindeki sanık hakkında beraat kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, yerinde görülmeyen sair temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
03.06.2024 tarihinde karar verildi.