Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 145. maddesinin aynı Kanun'un 35. maddesinden önce uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.
Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 03.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
2. Ceza Dairesi - E. 2021/16849 - K. 2024/9012
Yargıtay Kararı
Künye Bilgileri
| Daire | 2. Ceza Dairesi |
| Esas No | 2021/16849 |
| Karar No | 2024/9012 |
| Karar Tarihi | 03.06.2024 |
Karar Metni
"İçtihat Metni"