Mahkûmiyet
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında, hakaret suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, 7188 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 43 üncü, 62 nci 51 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay 12 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine ve 1 yıl denetim süresine hükmedilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince kararın kaldırılması ile sanık hakkında 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 43 üncü, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca taksitler halinde 8.840,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmedilmiştir.
Sanık müdafiinin temyiz isteminin özetle; polislerin bir kısmının şikayetçi bir kısmının da tanık olarak mesleki dayanışma göstermek suretiyle sanığın cezalandırılmasına neden olduklarına, polis memurlarının beyanlarına itibar edilmemesi gerektiğine yönelik olduğu görülmüştür.
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanığın, alkollü araç kullanması nedeniyle hakkında işlem yapmak isteyen görevli polis memurlarına yönelik hakaret sözleri söylediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Sanık hakkında yapılan yargılama sonunda; üzerine atılı alenen hakaret suçunu işlediği ancak ilk derece mahkemesince 30.07.2017 tarihli tutanakta adı geçen tanıklar dinlenip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken tanıkların dinlenmemesi, seçimlik ceza olarak öngörülen hapis cezası tercih edilirken herhangi bir gerekçe gösterilmeyerek 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesine aykırı davranılması ve hükümde aynı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca gerekçe göstermeden üst hadden ceza verilmiş olması nedenleri ile duruşma açılarak, dinlenen tanıkların tutanak içeriğini doğrulamaları üzerine, seçimlik cezalardan adli para cezası seçilerek ve 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uygulanırken alt sınırdan arttırım yapılarak sanığın mahkumiyetine hükmedilmiştir.
A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden
Sanığın aşamalardaki savunmaları, tanık anlatımları ve olay tutanağı içeriği karşısında, Mahkemenin sanığın atılı suçu işlediğine dair kabul ve gerekçesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmekle sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
B. 5271 Sayılı Kanun'un 289 uncu Maddesinde Sayılan Kesin Hukuka Aykırılık Halleri de Gözetilerek Maddi Hukuka İlişkin Sair Yönlerden Yapılan İncelemede:
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Sanığın eyleminin yöneldiği kişi sayısı uyarınca, hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca alt sınırdan uzaklaşılarak arttırım yapılması gerektiği gözetilmemiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,
Cezanın eleştiri dışında kanuni bağlamda uygulandığı belirlenerek yapılan incelemede sair sebepler yerinde görülmemiştir.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kilis 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
30.05.2024 tarihinde karar verildi.