Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık müdafiinin, hükmedilen ceza miktarları da nazara alınarak, kanuni süresinden sonra yaptığı duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında, kayıp ihbarı sonrası yapılan araştırma esnasında gecek vakti saat 03.30 sıralarında devriye ekiplerince koşar halde olan ve eşgal bilgilerine uyan iki çocuğun fark edilmesi üzerine durdurulmalarına müteakip elleri ile göstererek kendilerini kovaladığını beyan ettikleri ve görevlileri görmesi üzerine yön değiştirip kaçmaya çalışırken yakalanan, 131 promil alkollü olduğu belirlenen sanığın, pasta yemek için ikametine gelen mağdur ...'u uyuduğu esnada giysisini sıyırarak göğüslerine dokunmak ve emmek, kemerini çözmeye çalışmak, mağdur ...'nın ise diz kapağına dokunmak ve bacağını ellemek suretiyle, her iki mağdura karşı ayrı ayrı çocuğun cinsel istimarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1 ve 109/1-3f-5,53 maddeleri uyarınca açılan ve Niksar Asliye Ceza Mahkemesinin 31.10.2013 tarihli ve 2011/235 Esas, 2013/512 Karar sayılı kesinleşen görevsizlik kararı ile gönderilen kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Tokat Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile mağdur ...'ya ve mağdur ...'a karşı ayrı ayrı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109/1,3-(f), 5,62,53,63. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, mağdur ...'ya karşı sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan lehe olan 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten sonraki 5237 sayılı Kanun'un 103/1-2,62/1,53,63 maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; mağdur ...'a karşı çocuğun cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 5237 sayılı Kanun'un 103/1, 62/1,53,63 maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.
2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
A.Sanık Müdafiilerinin Temyiz İsteği
Tanzim olunan Adli Tıp Kurumu Biyoloji İhtisas Dairesinin raporundan elde edilen verilerden kuşkulu hallerinin olduğu ve bazı yaşanmışlıklarını gizledikleri anlaşılan mağdurelerin çelişkili ve birbirine zıt beyanlarına itibarla, dinlenen tanık Birol'un lehe beyanı dikkate alınmaksızın, sanığın cinsel istismar suçunu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun ise unsurları itibari ile oluşmadığı nazara alınmadan, delillerin değerlendirilmesinde yapılan yanılgı ile verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ve saire ilişkindir.
B.Katılan Mağdur ... Vekilinin Temyiz İsteği
Usul ve kanuna aykırı kararın bozulmasına ve saire ilişkindir.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.05.2015 tarihli ve 2014/88. Esas, 2015/161 Karar sayılı kararında sanık müdafileri ve katılan mağdur ... vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafii ve katılan mağdur ... vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.05.2024 tarihinde karar verildi.