Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.07.2016 tarihli, 2016/241 Esas, 2016/463 Karar sayılı kararı ile, sanığın suç tarihi olan 04.04.2016 tarihinden yaklaşık iki yıl öncesinden beri katılan mağdureyi yalnız gördüğü yerlerde kalçasını elleyip elleriyle kalçasına vurmak suretiyle cinsel saldırıda bulunduğu, katılan mağdurenin Türkçe bilmemesi nedeniyle bu saldırıları sırasında söylediği sözleri anlayamadığı, suç tarihinde ise öğle saatlerinde katılan mağdurenin ikametinde tek başına bulunduğu sırada sanığın evin arka tarafında bulunan yatak odasının camının demir parmaklıklarını çıkararak pencerede bulunan sinekliği yırtıp camı açtığı ve evin içine girdiği sırada katılan mağdurenin onu görmesi üzerine sanığın olay yerinden kaçtığı şeklinde kabul edilen olayda, dosya içerisindeki mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanık hakkında sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 102/1-2.cümle, 43/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan aynı Kanun'un 116/1, 51/1. maddeleri uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının ertelenmesine, mala zarar verme suçundan aynı Kanun'un 151/1, 51/1. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.
Sanığın Temyiz İsteği
Suç işleme kastının bulunmadığına, katılan mağdurenin çağırması üzerine evine gittiğine, katılan mağdurenin eylemlere para karşılığında rızası olduğuna, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir.
1. Sanık hakkında atılı suçtan eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 103/1-2.cümle, gereğince belirlenen 2 yıl 9 ay hapis cezasında aynı Kanun'un 43/1. maddesi ile 1/4 oranında artırım yapıldığında 3 yıl 1 ay 15 gün yerine 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2. Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yukarıda açıklanan eleştiri nedeni dışında hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.07.2016 tarihli, 2016/241 Esas, 2016/463 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden gerekçe bölümünde belirtilen eleştiri nedeni dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteğinin reddiyle hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliği ile ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
30.05.2024 tarihinde karar verildi.