Mahkumiyet
İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
Sanığın aşamalarda mağdurenin on beş yaşından büyük gösterdiği ve onun on altı yaşında olduğunu bildiği yönündeki savunması ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, olayda 5237 sayılı TCK'nın 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışıldıktan sonra hükme varılması gerekirken eksik gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 230. maddesine muhalefet edilmesi,
Kabule göre de;
Sanık hakkında temel cezanın doğrudan TCK'nın 103/2. maddesi ile belirlenmesi yerine yazılı şekilde 103/1-a. maddesi uyarınca cezaya hükmedildikten sonra 103/2. maddesinin tatbiki suretiyle kademeli uygulama yapılması,
Sanığın, bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda mağdureyle rızası dahilinde birden fazla cinsel ilişkiye girmek suretiyle müsnet suçu işlediğinin tüm dosya içeriğinden anlaşılması karşısında, hakkında belirlenen temel cezanın koşulları oluştuğu halde zincirleme suça ilişkin TCK’nın 43/1. maddesi ile artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.