Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanunun) 103/1. maddesi uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda verilen görevsizlik kararına istinaden Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.09.2015 tarihli ve 2014/273 Esas, 2015/183 Karar sayılı kararı ile sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103/1,2. cümle ve 62/1. maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
Sanık Müdafinin Temyiz Sebepleri
Özetle; sanığın atılı suçu işlemediğine, olayın sübut bulmadığına, eksik araştırmayla karar verildiğine, kararın usul ve kanuna aykırı olması sebebiyle sanık lehine bozulması gerektiğine ilişkindir.
Mağdurenin aşamalardaki eyleme ilişkin anlatımları, sanığın 26.02.2015 tarihli duruşmada psikolojik rahatsızlığı bulunduğunu ifade etmesi, birleşen dosyada temyiz incelemesi kapsamı dışında olan mağdure Esma'nın 28.04.2014 tarihli duruşmada "Sanığın akıl sağlığının yerinde olmadığını düşündüm" şeklindeki anlatımları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde varsa sanığın rahatsızlığıyla ilgili tüm tedavi evraklarının ilgili kurumlardan istetilmesinden sonra sanığın dava dosyasıyla birlikte İstanbul Adli Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesine sevk edilip, buradan ön raporu aldırıldıktan sonra 4. İhtisas Kurulundan olay tarihinde müsnet suçla ilgili olarak 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesine göre cezai sorumluğunun bulunup bulunmadığı, fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış olup olmadığı, mevcut haliyle hakkında 5237 sayılı Kanun'un 32/1 ya da 32/2. maddelerinin uygulanıp uygulanamayacağı hususlarında rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına karşı sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.05.2024 tarihinde karar verildi.