SUÇLAR: Görevi yaptırmamak için direnme, kasten yaralama, hakaret

HÜKÜMLER: Temyiz isteminin reddi, istinaf başvurusunun esastan reddi

Sanığın yokluğunda verilip 25.11.2020 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 19.11.2020 tarihli ve 2019/2869 Esas, 2020/1150 Karar sayılı kasten yaralama suçuna yönelik temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararına karşı 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrasında belirlenen 7 günlük kanunî süre geçtikten sonra 07.12.2020 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu belirlenmiştir.
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından hakaret suçundan verilen kararın ve görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen ek kararların, 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası ve 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İlk Derece Mahkemesinin 28.02.2019 tarihli ve 2018/324 Esas, 2019/169 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında;

a. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrasıyla üçüncü fıkrasının (a) bendi, 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına,

b.Görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına,

c.Kasten yaralama suçundan, 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasıyla üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 ve 62 nci maddeleri uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına,

d. Her üç suç yönünden 5237 sayılı Kanun'un 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,

2.Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi kararıyla İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine,
3. (2) nolu bölümde belirtilen kararın sanık tarafından temyizi üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 01.09.2020 tarihli ek kararıyla görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden ve 19.11.2020 tarihli ek kararıyla kasten yaralama suçu yönünden sanığın temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince reddine karar verilmiştir.

Sanığın temyiz istemleri özetle; mağdur T.Ö.'nün beyanından anlaşılacağı üzere hakaret etmediğine, kendisi elini uzattığı halde ters kelepçe yapan polislerin kendilerinin zorluk çıkarttığına, mağdur T.Ö.'ye zarar vermediği halde haksız yere kasten yaralama suçundan ceza aldığına, olayda tabureyi kullanmadığına, haklı iken haksız durumda görüldüğüne ilişkindir.

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanığın olay tarihinde cinsel tacizde bulunduğu ihbarı üzerine olay yerine gelen polis memuru katılana sinkaflı küfürler ettiği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

2. Sanık savunması, katılan ve tanıklar M.A., S.C., V.K.'nin beyanları tespit edilerek dava dosyasına eklenmiştir.

3. Olay tutanağı ve sanığa ait adli sicil kaydı dava dosyasında mevcuttur.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği kabul edilmiş ve sanığın istinaf talepleri yerinde görülmemiştir.
Bölge Adliye Mahkemesinin 01.09.2020 ve 19.11.2020 tarihli ek kararlarıyla görevi yaptırmamak için direnme ve kasten yaralama suçları yönünden temyiz edilemeyecek hükümler temyiz edilmiş olduğundan temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

A.Kasten Yaralama Suçundan Verilen Ek Karar Yönünden
Sanığın yokluğunda verilip 25.11.2020 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 19.11.2020 tarihli ve 2019/2869 Esas, 2020/1150 Karar sayılı kasten yaralama suçuna yönelik temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararına karşı 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrasında belirlenen 7 günlük kanunî süre geçtikten sonra 07.12.2020 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B.Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Verilen Ek Karar Yönünden
5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; "... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder." şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

C.Hakaret Suçundan Verilen Karar Yönünden

1. Sanık hakkında kurulan hükme ilişkin olarak, katılan ve tanıkların anlatımları, olay tutanağı, oluş ve tüm dosya kapsamıyla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik olmadığından sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı belirlenerek, 5271 Sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi hukuka ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık bulunmamıştır.

A.Kasten Yaralama Suçundan Verilen Ek Karar Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 19.11.2020 tarihli ve 2019/2869 Esas, 2020/1150 Karar sayılı ek kararına yönelik sanığın temyiz isteğinin, 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B.Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Verilen Ek Karar Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 01.09.2020 tarihli ve 2019/2869 Esas, 2020/1150 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle, sanığın TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

C.Hakaret Suçundan Verilen Karar Yönünden

Gerekçe bölümünün (C) bendinde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 25.06.2020 tarihli ve 2019/2869 Esas, 2020/1150 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile maddi ceza hukukuna ilişkin sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Giresun 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
29.05.2024 tarihinde karar verildi.