Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
1.Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanunun) 103/1, 103/3-c maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.12.2015 tarihli ve 2015/200 Esas, 2015/295 Karar sayılı kararı çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanunun 103/1, 103/3-c maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2.Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 24.02.2020 tarihli ve 14-2016/78953 sayılı onama görüşlü tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.
Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri
Özetle, sanığın atılı suçu işlemediğine, olayın sübut bulmadığına, eksik araştırmayla karar verildiğine, kararın usul ve kanuna aykırı olması sebebiyle bozulması gerektiğine ilişkindir.
1.Olayın intikal şekli ve zamanı mağdurenin aşamalardaki çelişkili beyanları sanığın inkara dayalı istikrarlı savunmaları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın atılı suçtan cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak kesin inandırıcı delil elde edilemediğinden sanık hakkında atılı suçtan beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
2.Aynı gerekçelerle olarak tebliğnamedeki onama düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.05.2024 tarihinde karar verildi.