Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.03.2015 tarihli ve 2014/125 Esas, 2015/44 Karar sayılı kararı ile; olay günü sanığın katılanların oturduğu evin üst tarafında bulunan durakta, katılanların on iki yaşındaki zihinsel özürlü olan kızı mağdureyi alarak evine götürdüğü sırada mağdurenin vücudunu okşadığı ve elbisesinin üzerinden kendi cinsel organını da okşayarak evine götürüp kapıyı kapatarak kilitlediği, katılan annenin bu olayı kamera ile kayıt altına alarak ve sanığın evinin kapısına giderek kapıyı sert bir şekilde defalarca vurduğu halde sanığın kapıyı açmadığı, 1-2 dakika sonra kapıyı açtığında sanığın üzerindeki yeşil renkteki montunu çıkartmış olduğu ve pantolonunun fermuarını kapatmaya çalıştığı, evin içinde yatak odası olarak kullandıkları odada bulunmalarına rağmen yere battaniye serildiği, sanığın battaniyeyi kaldırdığı ve sonrasında sanığın katılan anneye "Allah için bir şey yapmadık, kurbanın olayım Aysel, çekme ne olur, korkacak birşey yok, ben bir şey yapmadım" şeklinde sözler sarf ettiği, kabul edilen olayda; sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı Kanun değişikliğinden önceki 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci, üçüncü ve beşinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
A.Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği
Özetle; suçların sübuta ermediğine ilişkindir.
B.Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği
Özetle; sanığa ceza verilirken teşdiden ceza miktarının belirlenmesi gerektiğine ve kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.
5271 sayılı Kanun'un 7. maddesine göre; yenilenmesi mümkün olmayanlar dışında, görevli olmayan hâkim veya mahkemece yapılan işlemlerin hükümsüz olduğu gözetilmeksizin, sanığın sorgusu yapılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurularak sanığın savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuştur.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.03.2015 tarihli ve 2014/125 Esas, 2015/44 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ile katılan mağdure vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden esası incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye değişik gerekçeyle uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.05.2024 tarihinde karar verildi.