Mahkumiyet
İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ...’ın temyiz talebi incelemesinde;
Sanık ...’ın mahkemece yokluğunda verilip 10.10.2013 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilen hükmü CMK'nın 291/1. maddesinde düzenlenip tebliğden işlemeye başlayan yedi günlük kanuni süreden sonra sunduğu 21.10.2013 havale tarihli dilekçeyle temyiz ettiği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298 maddesi uyarınca REDDİNE,
O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebi incelenmesinde;
Mağdurenin emniyette alınan ilk beyanında anne, baba ve kardeşi olan sanıkların kendisini eve götürmek için ısrar ettiklerini ve kendisini arabaya bindirirken herhangi bir darp cebir uygulamadıkları, yalnızca araca binmesi için aşırı ısrar ettiklerini beyan etmesi ve tüm dosya kapsamı karşısında; eşiyle sıkıntı yaşayan mağdurenin, dayısının evine gitmesi sebebiyle anne, babası ve kardeşi olan sanıkların mağdurun ortada kalmaması ve kendisine kötü bir şey yapmaması için eve götürmek istemeleri yönündeki savunmaları karşısında, müsnet suçun yasal unsurlarının oluşmadığından, beraatlerine karar verilmesi yerine yazılı şekilde hüküm tesisi,
Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.