Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Meskun mahal dışında gece vakti sanığın arıza yapan kamyonunu yolun sağına banket üzerine park edip, henüz gerekli tedbirleri alamadan, katılanın sevk ve idaresindeki araçla olay mahalline geldiğinde aniden yola giren kimliği meçhul yayaya çarpmamak için manevra yapması sonucu park halindeki kamyona çarpması şeklinde gerçekleşen olayda;
Katılan vekilinin sanığın kusurlu olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın meydana gelen kazada kusuru olmamasına rağmen mahkemece, "yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle CMK'nın 223/2-e " gerekçesiyle beraatine karar verilmesi,
İsabetsiz olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasından "yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince BERAATİNE" ibarelerinin çıkarılarak yerine "suç açısından failin taksirinin bulunmadığı anlaşılmakla CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince BERAATİNE" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.