Davacı, 1997 yılında emekli olduğunun ve 1999 ve 2008 yıllarındaki yasal değişikliklerinden yararlandırılmasını emekli olduğu tarihten itibaren büyüme gelişme oranlarının maaşına yansıtılmasını, fark aylıklarının ödenmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde yetkisizliğine karar vermiştir.
Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlerle davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Dava, davacının yaşlılık aylığının yasal değişiklikler nedeniyle arttırılması ve fark aylıklarının ödenmesi istemine ilişkindir.
Mahkemece davanın yetkisizlik nedeniyle reddine karar verilmesi yerinde ise de; davalı Kurum yararına hüküm tarihinde geçerli olan AAÜT nin 12. maddesine göre 1.100.00 TL. avukatlık ücretine hükmolunmaması bozma nedenidir.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
Yukarıdaki açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasına son bent olarak;
“ 1.100.00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalı Kuruma verilmesine ” rakam ve sözcüklerinin eklenmesine, hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 26.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi