İstinaf başvurusunun esastan reddi
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 24.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesi gereğince temyiz edilebilir hale geldiği, anılan Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığına anlaşılarak yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Rize 1.Asliye Mahkemesinin 20.11.2018 tarih ve 2015/742 Esas, 2018/589 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve aynı maddenin dördüncü fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
2.Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 29.03.2019 tarih ve 2019/816 Esas, 2019/785 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
Sanığın temyiz isteminin özetle; tanıkların beyanlarının kendisine okunmayarak savunma hakkının sınırlandığına, tanıkların olay anında orada olmadıklarına, yalan tanıklık yaptıklarına, atılı suçun iftira olduğuna, kamera kayıtları ve kendi tanıkları dinlenildiğinde gerçeğin ortaya çıkacağına, bu nedenlerle hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanığın; hastanede görevli polis olan katılan ile yaşadığı tartışmada katılana hakaret ettiğinden bahisle cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasında Yerel Mahkemece; katılan anlatımı, bu beyanı destekler tanık ifadesi, olay tutanağı, sanığın kısmi ikrarı ile tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirilerek, sanığın atılı suçu işlediğinin kabulüyle mahkumiyet kararı verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden
Sanığın mahkemede doğruladığı soruşturma beyanı, tanıkların anlatımı, olay tutanağı, kamera görüntüsü izleme tutanağı ve tüm dosya kapsamı karşısında sanığın mahkumiyeti yönündeki Mahkemenin inanç ve takdirinin yerinde olduğu, takdiri indirim ile diğer lehe hükümlerin uygulanmasına yer olmadığına dair değerlendirmede hukuka aykırılık bulunmadığı, 11 nolu celsede dosyada sanığın aleyhine olabilecek tüm belgelerin sanığa okunması nedeniyle savunma hakkının kısıtlanmadığı anlaşıldığından sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
B. Sair Yönlerden
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Rize 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
28.05.2024 tarihinde karar verildi.