Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2011/4-22 Esas, 2011/22 Karar ve 2011/3-368 Esas, 2012/14 Karar sayılı ilamlarında belirtildiği üzere; 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK’nin 305. Maddesinde belirtilen hükümlerin kesin nitelikte olduğu bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı gözetilerek, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesi ve 5237 sayılı TCK'nin 52/2. maddesi birlikte değerlendirildiğinde; somut olayda sanığın 5809 Sayılı Kanun kapsamında en üst sınırdan (100 gün) cezalandırılıp TCK'nin 52/2. gereğince bir gün karşılığı da en üst sınırdan (100 TL) hesaplanarak adli para cezasına hükmedilmesinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği ve 10.000 TL’ye kadar olan beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK’nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı anlaşıldığından, Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 26.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
11. Ceza Dairesi - E. 2020/93 - K. 2022/1334
Yargıtay Kararı
Künye Bilgileri
| Daire | 11. Ceza Dairesi |
| Esas No | 2020/93 |
| Karar No | 2022/1334 |
| Karar Tarihi | 26.01.2022 |
Karar Metni
"İçtihat Metni"
HÜKÜM
Beraat