EK KARAR: Temyiz talebinin reddi
Mahallî mahkemece verilen hüküm ve ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılanın yokluğunda verilen hükmün vekille takip edilen işlerde vekile tebliğ edilmesi gerekirken, Şanlıurfa Vergi Dairesi Başkanlığına tebliğ edildiği anlaşılmakla; tebligatın 7201 sayılı Kanun'un 11. maddesi gereğince hukuken geçersiz olduğu gözetilerek tebliğnamedeki temyiz isteminin reddi ile ek Kararın onanmasını isteyen düşünceye iştirak edilmeyerek öğrenme üzerine yapılan temyizin süresinde olduğu kabul edilmiştir.
Sanığın üzerine atılı tefecilik suçunun 7242 sayılı Kanun'un 14. maddesiyle yapılan değişiklik öncesi 5237 sayılı Kanun'un 247/1. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde belirtilen sekiz yıllık asli zamanaşımı süresine tabi olduğu, zamanaşımını kesen son işlem olan 22.04.2014 tarihli sorgu ile inceleme tarihi arasında bu sürenin dolduğu anlaşıldığından hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle 1412 sayılı Kanun'un 321/1. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE 28.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.