Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.07.2015 tarihli ve 2008/52 Esas, 2015/227 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında ırza geçme suçundan 765 sayılı mülga Türk Ceza Kanunu’nun 416/1,80,59, 31 ve 33. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
A. Sanık ...'nin Temyiz İsteği
Kendisine iftira atıldığına, atılı suçun zamanaşımı süresinin dolduğuna ilişkindir.
B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği
Sanık hakkında şüpheden uzak, kesin, inandırıcı, somut delil bulunmadığına, sanığın beyanlarının istikrarlı olduğuna, fiili livatanın cezaevinde olduğunun kesin olmadığına, şüpheden sanığın yararlanması gerektiğine, kararın sanık lehine bozulmasına ilişkindir.
C. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği
Diğer sanık ...’ın ifadelerinde müvekkilinin bu suçu işlemediğinin anlaşıldığına, adli rapora göre fiili livatanın ne zaman, kaç kez meydana geldiğinin tespitinin mümkün olmadığına, müvekkili hakkında somut delil olmadığına, usul ve yasaya aykırı kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.
D. Sanık ...’in Temyiz İsteği
Atılı suçu işlemediğine, beraatine karar verilmesini talep ettiğine ilişkindir.
E. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği
Süre tutum dilekçesi vererek kararı temyiz etmiştir.
F. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği
Sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair soyut müşteki iddialarından başka kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığına, mahkûmiyet kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanık hakkında uygulanması gereken lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.
1.Tüm dosya içeriği nazara alındığında, ırza geçme suçunu birden fazla kişiyle birlikte işleyen sanıklar hakkında koşulları oluştuğu halde 765 sayılı Kanun'un 417. maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümlerde eleştiri nedeni dışında bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.07.2015 tarihli ve 2008/52 Esas, 2015/227 Karar sayılı kararında sanıklar müdafileri ve sanıklar Ali ve Çetin tarafından öne
sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.05.2024 tarihinde karar verildi.