Mahkumiyet
İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi.
Hükmedilen ceza miktarları nazara alındığında sanık müdafisinin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:
Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hürriyeti bağlayıcı cezaya hükmedildiği halde; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uygulanmamış ise de, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.09.2011 gün ve 2011/5-104 Esas, 2011/183 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere 53. maddede öngörülen güvenlik tedbirlerinin hürriyeti bağlayıcı cezaya mahkumiyetin kanuni sonucu olması ve kazanılmış hakka konu olmaması sebebiyle her zaman infaz edilebileceğinden bu husus bozma nedeni yapılmamış ve nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.
Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezaların nevi ve miktarları itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, sanık müdafisi ile O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 13.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.