Mağrure vekilinin temyiz isteği yönünden, yargılama sırasında on beş yaşını tamamlamamış mağdurenin kanuni temsilcisinin sanıktan şikayetçi olmadığı ve davaya katılmak istemediğini belirtmesi karşısında yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu' nun (5237 sayılı Kanun) 103/2 ve 43. maddeleri ile 109/1, 109/3-f, 109/5 ve 43. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılamasında mevcut delillerin değerlendirilmesi sonucu, Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.06.2015 tarihli ve 2014/330 Esas, 2015/157 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarına teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103/1,35,62 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı kanun'un 109/1, 109/3-f, 109/5,62 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca ret ve bozma görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

A. Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği
Sanığın nitelikli cinsel saldırı suçunu gerçekleştirdiğine, sanık hakkında takdiri indirim nedenlerinin uygulanmamasının gerektiğine, sanık hakkında usul ve kanuna aykırı olarak basit cinsel istismar suçundan verilen mahkûmiyet kararının bozulmasına gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği
Sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve somut delil olmadığına, sanık hakkında verilen mahkûmiyet kararlarının bozulmasına ve sair hususlara ilişkindir.

C. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği
Sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve çocuğun cinsel amaçla hürriyetinden yoksun bırakılması suçlarından cezalandırılması gerekirken usul ve kanuna aykırı olarak eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verildiğine, sanık hakkında verilen kararlarının bozulmasına ve sair hususlara ilişkindir.

1. Sanığın savunmasında mağdurenin yaşının on yedi ile on sekiz olarak bildiği yönündeki beyanları doğrultusunda 5237 sayılı Kanun'un 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulama koşullarının bulunup bulunmadığı tartışıldıktan sonra atılı suçlardan hükme varılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Kabule göre; sanığın, olay tarihinde on dört yaşında olan mağdure ile komşusu olması vesilesiyle tanıştığı, sonrasında iki aylık süre zarfında geceleri evine gelen mağdureye birden fazla kez anal bölgesine organ sokmak suretiyle cinsel istismarda bulunduğunun anlaşılması karşısında sanığın eylemlerine uyan 5237 sayılı Kanun'un 103/2 ve 43/1 ile 109/1, 109/3-f, 109/5 ve 43/1. maddeleri uyarınca cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

A. Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden
Mağdure vekilinin temyiz isteğinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma ve Çocuğun Cinsel İstismarı Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, kararına yönelik sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.05.2024 tarihinde karar verildi.