Mahkûmiyet
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 184 üncü maddesinde düzenlenen imar kirliliğine neden olma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün kaldırılarak sanığın 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 50 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 6000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
Sanık müdafiinin temyiz istemi; yapılan imalatın ruhsata tabi olmayan onarım niteliğinde olduğuna, yıkılarak eski hale getirildiğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, suç işleme kastının olmadığına, kararın bozulması gerektiğine yönelik olduğu belirlenmiştir.
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanığın davaya konu taşınmazda ruhsatsız olarak B Blok altındaki otopark giriş kısmında bina cephesine 15x3 metre boyutunda merdivenle sahanlık yapıldığı, 225x290 cm boyutlarına alanın otoparka kapı açılarak dahil edildiği bu suretle imar kirliliğine neden olduğu iddiasıyla açılan davada; sanık tarafından yapılan eklemelerin bina niteliğinde olmadığı, ruhsata tabi onarım niteliğinde olduğu ve atılı suçun unsurları itibariyle oluşmadığının anlaşılması karşısında sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Her ne kadar ilk derece mahkemesi tarafından, "Sanık tarafından yapılan eklemelerin bina niteliğinde olmadığı, ruhsata tabi onarım niteliğinde olduğu ve atılı suçun unsurları itibariyle oluşmadığı." gerekçesiyle beraat kararı verilmişse de; Bilirkişi raporunda ve ek raporunda; yapılan değişikliklerin, taşıyıcı unsuru etkileyen ve/veya inşaat alanını ve ruhsat eki projelerini değiştiren işlemler olduğu, esaslı tadilat vasfında olup, taşıyıcı sisteme ek yük getirdiği ve imar kanununa aykırı olarak yapıldığı belirtilmiş olup, bu haliyle sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğu gerekçesiyle ilk derece mahkemesi beraat kararının kaldırılarak sanığın cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.
A. Sanık Müdafiinin İleri Sürdüğü Temyiz Sebepleri Yönünden
Sanık savunması, yapı tatil zaptı, bilirkişi ana ve ek raporu ile tüm dosya kapsamı karşısında; sanığın mahkûmiyeti yönündeki Mahkemenin inanç ve takdiri yerinde olduğundan sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
B. 5271 Sayılı Kanun'un 289 uncu Maddesinde Sayılan Kesin Hukuka Aykırılık Halleri de Gözetilerek Maddi Ceza Hukukuna İlişkin Sair Yönlerden Yapılan İncelemede
Sanığa yükletilen imar kirliliğine neden olma eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından yapılan incelemede sair temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Sivas 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
27.05.2024 tarihinde karar verildi.