İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 184 üncü maddesinde düzenlenen imar kirliliğine neden olma suçundan, zemin ve 1. katlar yönünden 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı, 2. kat yönünden zamanaşımından davanın düşmesine karar verilmiştir.
2. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan kurulan hükümlerin kaldırılarak yapı kayıt belgesi alınması nedeniyle düşme kararı verilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hükmün düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
Katılan vekilinin temyiz isteği, yapı kayıt belgesi alınmadığına, eksik inceleme ile verilen kararın hukuka aykırı olduğuna, bozulması gerektiğine ilişkindir.
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanığın davaya konu yerde zemin kat (105m2)+ 1. kat (115m2) + 2. kat (115m2) konut yaptırdığı, bu suretle imar kirliliğine neden olduğu iddiasıyla açılan davada; zemin kat ve 1. katın yapılış tarihleri itibariyla ve bilirkişi raporuna göre 12.10.2004 tarihinden önce yapıldığı, 2.katın ise 10-11 yıl içinde yani 2006 yılı ve öncesi yapıldığının kabulü gerektiği, 12.10.2004 tarihinden önce yapılan imar kirliliği fiillerinde yasal suç oluşmadığı, müeyyidesinin olmadığı ancak sanığın yapmış olduğu 2. kat inşaatının yapılış tarihi itibariyla iddianamenin 12.12.2016 tarihinde düzenlendiği dikkate alındığında 8 yıllık zamanaşımı süresinin dolmuş olduğunun kabulüyle sanık hakkında beraat ve düşme kararları verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Sanık müdafiinin ibraz ettiği dava konusu taşınmaza ilişkin olduğu anlaşılan ve E-Devlet sisteminden doğrulanan Yapı Kayıt Belgesi uyarınca; sanığın binayı imar planına ve ruhsata uygun hale getirdiğinin kabul edildiği gerekçesiyle sanık hakkında açılan kamu davasının düşmesine karar verilmiştir.
A. Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden
Yapı kayıt belgesi aldığı gerekçesiyle sanık hakkında açılan kamu davasının düşmesine karar verilmesi yönündeki Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
B. 5271 Sayılı Kanun'un 289 uncu Maddesinde Sayılan Kesin Hukuka Aykırılık Halleri De Gözetilerek Maddi Ceza Hukukuna İlişkin Sair Sebepler Yönünden
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, yerinde görülmeyen sair temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi'nin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 23. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
27.05.2024 tarihinde karar verildi.