Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; davacının 01.07.2008 tarihinden 29.07.2013 tarihine kadar yedek parça memuru olarak çalıştığını, en son 1.783,75 TL brüt maaş aldığını, Temmuz ayında ödenmesi gereken ve 3 ayda 1 ödenen 900.00 TL çeyrek maaş yedek parça teşvik priminin ödenmediğini, davacının fazla çalışma ücretlerinin ve sair haklarının ödenmemesi sebebi ile iş akdini haklı nedenle feshettiğini iddia ederek; kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla mesai ve yedek parça teşvik prim alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; davacının iş akdini kendi isteği ile feshettiğini, istifa eden davacının kıdem ve ihbar tazminatı talep edemeyeceğini, davacının tüm alacaklarının ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı, dava dilekçesi ile Temmuz 2013 yılında hak ettiği halde ödenmeyen 900,00 TL prim alacağının olduğunu beyan ederek talepte bulunmuştur.
Maddi vakıa ve taleple bağlılık kuralları gereği prim alacağının 900,00 TL olarak hüküm altına alınması gerekirken 1.430,13 TL olarak kabulü hatalıdır.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 13.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.