İstinaf başvurusunun kabulüne
Taraflar arasındaki tapusuz taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının davacı vekili ve davalılar Hazine ve Orman İdaresi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulmasına; davanın kısmen kabulüne dair kesin olarak karar verilmiştir.
Davacı tarafın tavzih talebinin Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kabulü ile hükmün tavzihine karar verilmesi sonrasında, Bölge Adliye Mahkemesinin 03.06.2021 tarihli ek karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
Davacılar vekili tashih dilekçesinde; (D) harfi ile gösterilen kısmın yüzölçümünün 5.947,67 metrekare olduğundan hüküm fıkrasının düzeltilmesini istemiştir.
Bölge Adliye Mahkemesinin 03.06.2021 tarihli ek kararı ile, davacı vekilinin tashih isteminin kabulüne ve Dairenin 24.12.2019 tarihli ve 20119/510 Esas, 2019/1045 Karar sayılı kararının hüküm bölümünün (B) bendinin 1 nolu fıkrasının “Davanın kısmen kabulü ile Fen Bilirkişi Gürsel Dönmezkılıç ve Orman Bilirkişi Sevil Akdağ tarafından hazırlanan 31.10.2019 tarihli ek raporda krokide (D) harfi ile gösterilen 5.947,67 m2 yüzölçümlü taşınmazın tarla vasfı ile Aksaz Mahallesi 108 adanın son parsel numarası verilmek suretiyle davacılar adına eşit hisseli olarak tapuya kayıt ve tesciline” olarak düzeltilmesine karar verilmesi sonrasında, Bölge Adliye Mahkemesinin 03.06.2021 tarihli ek kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçeye, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
S O N U Ç: Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,
Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
23.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.