Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
SEGBİS aracılığı ile hazır edilen sanığın yüzüne karşı verilen 10/07/2013 tarihli hükmü, 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 03/10/2013 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
Sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanığın, katılanın oturduğu apartmana girip, daire kapısının kilidini kırarak açmaya çalıştığının anlaşılması karşısında, atılı konut dokunulmazlığının ihlali suçu tamamlandığı halde teşebbüs aşamasında kaldığı kabul edilip, 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesi uyarınca sanığın cezasında indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 27/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.