Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında mağdureye yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Bakırköy 22. Asliye Ceza Mahkemesinin kararıyla mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1, 43/1 ve 62. maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verilmiştir.
2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca Ağır Ceza Mahkemesine görevsizlik kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi gerekçesiyle bozma görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
Sanığın Temyiz İsteği
Sadece mesajla küfür ettiğine, çocuğun cinsel istismarı suçunu işlemediğine, kendisine gönderilen para istemeye ilişkin mesajların dikkate alınmadığına ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.
1.Mağdure ile şikayetçinin aşamalardaki ifadeleri, savunma, mesaj tespit tutanağı, tanık anlatımı ile tüm dosya içeriği nazara alındığında sanığın, olay günü mağdurenin kullanmakta olduğu cep telefonuna gönderdiği tespit edilen cinsel içerikli mesajlardan ibaret fiziksel temas içermeyen eylemlerinin zincirleme şekilde cinsel taciz suçunu oluşturduğu gözetilerek 5237 sayılı Kanun'un 105/1,43. maddeleri gereği mahkumiyeti yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek çocuğun cinsel istismarı suçundan hüküm kurulması,
2. Uygulamaya göre de, kısa süreli olmayan hapis cezasına mahkum edilen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesi uygulanmaması,
Hukuka aykırı bulunmuş; iddianame içeriği nazara alındığında Tebliğnamede açıklanan düşünceye değişik gerekçe ile iştirak edilmemiştir.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 22. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye değişik gerekçe ile uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.05.2024 tarihinde karar verildi.