Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.04.2015 tarihli ve 2014/365 Esas, 2015/97 Karar sayılı kararı ile; sanığın öz kızı olan mağdureye yönelik mağdurenin cinsel organını ve poposunu cinsel amaçlı olarak öptüğü, yaladığı ve göğüslerine dokunduğu, şeklinde kabul edilen olayda; sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı Kanun değişikliğinden önceki 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103 üncü maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları ile 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
A. Sanığın Temyiz İsteği
Şikayetçinin kendi yanından ayrılıp gittikten 7 ay sonra söz konusu şikayette bulunduğuna, şikayetçinin boşanabilmek ve çocuğun velayetini alabilmek için şikayette bulunduğuna, nitekim boşanınca da şikayetten vazgeçtiğine ilişkindir.
B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği
Beyanların soyut olup suçun oluştuğuna ilişkin somut bir husus bulunmadığına, lehe hükümlerin uygulanmasına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
Olayın intikal şekli ve süresi, sanık savunması, mağdure hakkında alınan Adli Tıp Kurumu raporu ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında İlk Derece Mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle mahkumiyet kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından sanık ile müdafiinin sübuta ilişikin temyiz istemi yerinde görülmüş, onama isteyen Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.04.2015 tarihli ve 2014/365 Esas, 2015/97 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.05.2024 tarihinde karar verildi