Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ...'ın yokluğunda verilen ve bilinen son adresinden taşındığından bahisle tebliğ edilemeyen gerekçeli kararın, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2 ve 21. maddelerine göre MERNİS adresinde sanığa tebliğ edilmesi gerekirken, doğrudan aynı Kanun'un 35. maddesine göre bilinen son adresinde tebliğ edildiği, bu nedenle tebliğ işleminin geçersiz olduğu anlaşılmakla; sanığın öğrenme üzerine verdiği 07/06/2013 tarihli temyiz dilekçesi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 23/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.