TCK'nın 155/2,62,50/1-a, 52/2 maddeleri gereğince mahkumiyet
Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ile katılanın, sanığın katılana ait araçta şoför olarak çalışması konusunda anlaştığı, suç tarihinde sanık ile katılanın telefonda yaptıkları görüşme sonucunda tartıştığı ve bunun üzerine katılanın sanıktan kamyonu iade etmesini istediği, sanığın sözkonusu kamyonu belirli bir süre kullandığı ve daha sonra terk edilmiş, lastikleri ve jantları parçalanmış vaziyette bırakıp gittiği, böylece sanığın katılana ait olan aracın zilyetliğini, nakliye amacı ile alarak kendisinin yararına zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunduğu ve bu şekilde üzerine atılı hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanığın savunması, tanık ifadeleri, katılan beyanı ve tüm dosya içeriği gözetilerek; mahkemenin sanığın mahkumiyetine ilişkin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın usul ve yasaya aykırı karar verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA 22.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.