Mahkumiyet
İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanığın tanık olarak beyanlarının bulunduğu Gebze 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.07.2012 kesinleşme tarihli ve 2012/144 Esas, 2012/720 Karar sayılı dosyasında yargılanan mağdurun atılı suçlardan delil yetersizliği ve unsur yokluğu nedeniyle beraatine karar verildiği halde, TCK'nın 272/4. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,
Silahla yaralama, 6136 sayılı kanuna muhalefet ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarının sanığı olan mağdur hakkında delil yetersizliği ve unsur yokluğu nedeniyle beraat kararı verilmesi karşısında, sanığın üzerine atılı TCK 272/5. maddesinde belirtilen dolaylı fail olarak kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçunun unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,
Kabule göre de;
Hükümden sonra 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 16.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.