Mahkûmiyet
İlk derece mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h, 35,53. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedildiği, o yer Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf talebi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince duruşmalı yapılan yargılama sonunda ilk derece mahkemesinin mahkûmiyet hükmü kaldırılarak sanığın TCK’nın 142/2-h, 53. maddeleri gereğince 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmakla, hükmün temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanunun 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin “atılı suçu işlemediğine, delillerin yetersiz olduğuna” ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet kararının kaldırılıp duruşma açılarak sanığın mahkûmiyetine ilişkin verilen kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN İSTEM GİBİ ONANMASINA, aynı Kanun'un 304/1. maddesi gereği dosyanın Diyarbakır 9. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.05.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.