Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin sürelerinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1, 103/3,43/1 ve 103/2, 103/3,35. maddeleri uyarınca açılan kamu davalarının yapılan yargılaması sonucunda İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.03.2015 tarihli ve 2014/199 Esas, 2015/48 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında atılı suçlardan 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat kararları verilmiştir.
A. Katılan Mağdurlar Vekilinin Temyiz İsteği
Özetle, olayın sübut bulduğuna, sanığın atılı eylemleri gerçekleştirdiğine katılan mağdur beyanlarının istikrarlı olduğuna, beraat kararları verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğu gözetilerek hükümlerin sanık aleyhine bozulması gerektiğine ilişkindir.
B. Katılan ...'ın Temyiz İsteği
Özetle, sanığın eylemleri gerçekleştirdiğine, olayın sübut bulduğuna, oğlu ...'nın olay sebebiyle psikolojisinin bozulduğuna ve sanık hakkında verilen beraat kararının sanık lehine bozulması gerektiğine ilişkindir.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı ve sanık hakkında verilen beraat hükümlerinin yerinde olduğu anlaşıldığından hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.03.2015 tarihli ve 2014/199 Esas, 2015/48 Karar sayılı kararında katılan mağdurlar vekili ile katılan ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdurlar vekili ile katılan ...'ın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.05.2024 tarihinde karar verildi.