TCK'nın 85/1,62,50/1, 52/2-4,53/6,63.maddeleri gereğince mahkumiyet.
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın idaresindeki kamyonetle, gündüz vakti, bölünmüş yolda seyir halinde iken, yaya geçidinin 1.5 metre ilerisinde sağdan yola giren yayaya sol şeritte çarpması sonucu yayanın ölümü ile sonuçlanan olayda, sanığın savunmasında yayanın yola atladığını, geçmeye devam etmesi üzerine frene bastığını ancak çarpmayı önleyemediğini beyan etmesi karşısında, gerçekleşen netice öngörülebilir ise de, fail tarafından öngörülmüş olmasına karşın, failin şansına veya başka etkenlere güvenerek hareketini sürdürdüğüne ilişkin herhangi bir bilgi ve belirleme bulunmadığı anlaşıldığından sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmamasında isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamede bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin eksik inceleme ile karar verildiğine ve kusura; katılanlar vekilinin lehe hükümlerin uygulanmaması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun aykırı olarak ONANMASINA, 23.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.