TCK'nın 85/1, 22/3,62,53/6,63. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık müdafinin yalnızca sanık hakkında taksirle öldürme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz başvurusunda bulunduğunu belirtmesi üzerine yalnızca bu yönden yapılan incelemede;
Sanığın sevk ve idaresindeki kamyonet tipi aracıyla geceleyin meskun mahaldeki 7,5 metre genişliğindeki zemin çizgileri olmayan çift yönlü aydınlatması bulunmayan sokakta seyri sırasında sokağa açılan mesken kapısından yola çıkan 2,5 yaşındaki yayaya çarpması sonucu yayanın hayatını kaybettiği, olay yerinden kaçan ve kazadan 2 saat 47 dakika sonra ele geçen sanığın yapılan kontrolde 0,25 promil alkollü olan ancak kaza saatine göre 0,67 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın yasal sınır üzerine alkollü araç kullanarak ve yola gereken dikkat ile özeni göstermemesi sebebiyle tali kusurlu olduğu olayda;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin sanığın kaza anında alkollü olmadığına yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak;
Kazanın saat 22: 30 sıralarında gerçekleştiği, sanığın ise; saat 01: 17’de 0,25 promil alkollü olduğunun tespit edildiği, kaza zamanı ile ölçüm arasında geçen süre dikkate alındığında alkolün vücuttan her saat 0,15 promil azaldığı bilindiğine göre sanığın kaza anında 1,00 promilin altında alkollü olduğunun anlaşıldığı, Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre ve bilimsel olarak da 1,00 promil üzerindeki alkol miktarının güvenli sürüş yeteneğini kaybettirdiğinin tespitli olması nedeniyle sanık hakkında koşulları oluşmayan bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmaması gerektiği gözetilmeden hükmedilen cezadan TCK’nın 22/3. maddesi gereğince artırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA 18/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.