Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 13.02.2018 tarih ve 2016/524 Esas, 2018/99 Karar sayılı kararı ile imar kirliliğine neden olma suçundan açılan davada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 184 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ile 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.
2. İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii tarafından istinaf başvurusu sonucunda, yukarıda tarih ve sayısı bildirilen incelemeye konu İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararı ile imara aykırılığın giderildiği anlaşıldığından sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin beşinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 'nın 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesi şeklinde, 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilmek suretiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Katılan Kurum vekilinin temyiz isteğinin; Mahkemenin kararının usul ve yasaya uygun olduğuna, bu nedenle hükmün bozulması gerektiğine ilişkin olduğu anlaşılmıştır.
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Manisa Şehzadeler Belediyesi İmar ve Şehircilik Müdürlüğü tarafından yapılan suç duyurusu üzerine sanığın Manisa ili Şehzadeler ilçesi Tekeliler Mahallesi, 1 pafta, 1237 parselde kayıtlı taşınmaz üzerinde 128 m2 kaçak inşaat yaptığının tespiti üzerine sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan açılan davada, sanığın atılı suçu işlediği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Yapı kayıt belgesi sunulması suretiyle imara aykırılığın giderildiği anlaşıldığından, sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin beşinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince hükmün kaldırılarak, 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düşmesine şeklinde düzetilerek istinaf başurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
1. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, dosya kapsamından, Manisa Valiliği Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği İl Müdürlüğü'nün 21.01.2019 tarih ve 1956 sayılı yazısında, suça konu imara aykırı yapıya ilişkin olarak, imara aykırılığı kapsayacak şekilde yapı kayıt belgesinin alındığı belirtilerek, yapı kayıt belgesinin yazıları ekinde sunulduğunun anlaşılması ve düşme kararının yasal dayanağı olan 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin beşinci fıkrasında; kişinin ruhsata aykırı olarak yaptığı veya yaptırdığı binayı imar planına ve ruhsatına uygun hale getirmesi halinde açılan kamu davasının düşmesine karar verileceğinin düzenlenmesi karşısında, Bölge Adliye Mahkemesinin kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.
2. Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan Kurum vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararında katılan Kurum vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanunun 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesi uyarınca Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
21.05.2024 tarihinde karar verildi.