"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Lehe kabul edilen 5237 sayılı TCK'nın 40/2. maddesine göre özgü suç niteliğinde olan zimmet suçuna iştirak eden diğer kişilerin azmettiren veya yardım eden olarak sorumlu tutulabilecekleri nazara alınmadan anılan Yasanın 37. maddesi uyarınca sanık ...’in fail olarak sorumlu tutulması isabetsiz ise de dosya kapsamına göre sanık ...’in sanık ...’yi azmettirmek suretiyle atılı suça iştirak ettiğinin anlaşılması, 5237 sayılı TCK'nın 247/2. maddesi uyarınca belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Yasanın 43/1. maddesi gereğince yapılan artırım sırasında 8 yıl 16 ay 15 gün yerine 9 yıl 4 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilerek fazla ceza tayini, 62. madde ile yapılan indirim neticesinde sonuç cezanın 7 yıl 9 ay 22 gün olarak doğru belirlenmesi karşısında bu hususlar esasa ve sonuca müessir bulunmadığından bozma sebebi sayılmamış, bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanıklara isnat olunan suçların alt sınırları itibarıyla yargılamanın her aşamasında müdafii ile temsil edilmeleri gerektiği halde zorunlu müdafii görevlendirmeden yargılamaya devamla aynı Yasanın 150/3 ve 188/1. maddelerine aykırı davranılmak suretiyle savunma haklarının kısıtlanması,
Kabule göre de;
Sanık ... hakkında CMK'nın 226/1. maddesine aykırı biçimde ek savunma hakkı tanınmadan iddianame içeriğinde yer almayan teselsüle ilişkin 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin uygulanması, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 16/12/2008 gün ve 2008/146-235 sayılı Kararına göre mağdurun belli olması ve maddi menfaatin suçun mağduruna iade edilebileceği durumlarda zimmetin konusunu ve karşılığını oluşturan değerlerin müsaderesine buna bağlı olarak da nispi harç ve nispi vekalet ücretine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık ... müdafiin ve sanık ...'ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 17/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.