Asıl Karar: Mahkumiyet, Ek Karar: Temyiz talebinin reddi
5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde, inceleme mercii Yargıtay’ın ilgili dairesi olduğundan ve sanığın yakalama emri üzerine talimat mahkemesinde sorgusunun yapıldığı 31.10.2006 günlü oturumda bildirdiği en son adresine, adli mercilerce daha önce tebligat yapılmamış olması, bu adresin 7201 sayılı Tebligat Kanununun 35/son maddesi kapsamında sayılan adreslerden olmaması, ayrıca bu adresin anılan Yasa maddesinde belirtilen adreslerden olduğuna ilişkin bir tespitin de bulunmaması nedeniyle her ne kadar Tebligat Kanununun 35. maddesi uyarınca yapılan tebligat geçersiz ise de, sanığın mahkemenin açıklanan nedenle usulsüz kesinleşen mahkumiyet kararı sebebiyle Mardin E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna 13.02.2012 tarihinde alındığı, Tebligat Kanununun 32. maddesinde “tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır" hükmü uyarınca sanığın kararı 13.02.2012 tarihinde öğrendiğinin kabulü gerektiğinden temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 315. maddesi uyarınca reddine ilişkin 27.03.2012 günlü aynı sayılı ek karar usul ve yasaya uygun olup sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz talebinin reddi kararının istem gibi ONANMASINA, 17.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.