Mahkûmiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın yüzüne karşı verilen ve karar tarihinde Kocaeli 2 nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanığa 24.12.2015 tarihinde tebliğ edilen hükmün yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı CMK'nın 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceği belirtilmeden ve mahkemenin karar tarihinin 15.12.2015 olmasına karşın, tebliğ edilen evraktaki karar tarihinin 23.12.2015 olarak yazılıp, tebliğ edilmesinden dolayı gerekçeli karar tefhim ve tebliğinin usulsüz ve sanığın 24.05.2016 tarihli temyiz talebinin süresinde olduğu ile gerekçeli karar tebliğinin usulsüz olması sebebiyle yapılan dosyanın kesinleşmediği, bu sebeple de mahkemece 17.05.2016 tarihli ve 2015/410 E., 2015/574 K. sayılı ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle 5237 sayılı TCK.nun 152/2-son maddesinde yapılan değişikliğe göre, mala zarar verme suçunun yakarak, yakıcı veya patlayıcı madde kullanılarak işlenmiş olması halinde artırım miktarının öngörüldüğü bölümde yer alan, “verilecek ceza iki katına kadar artırılır” cümlesindeki “iki katına” ibaresinin çıkartılarak yerine “bir katına” ibaresinin eklenmiş olması karşısında, sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan TCK’nın 151/1. maddesi uyarınca verilen cezanın aynı Kanun’un 152/2-a maddesi uyarınca yapılacak artırımın değişikliğe göre yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 20.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.