HÜKÜMLER: Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usûlü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Bir çöp konteynerinde bulunan eski ev eşyalarının tutuşturulması neticesinde çıkan yangın nedeniyle, katılanlara ait araçların yanarak zarar görmesi şeklinde meydana gelen eylemde, sanığın eyleminin tek olduğu, tek eylemi ile birden fazla mağdura yönelik zarar oluştuğunun anlaşılması karşısında; tek bir fiil ile birden fazla mağdura yönelik mala zarar verme suçunu işlediği anlaşılan sanığın cezasında, zincirleme suç hükümlerine göre 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesi gereğince artırım yapılması gerekirken yazılı şekilde iki ayrı hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.