SUÇLAR: Hırsızlık,iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme
HÜKÜMLER: Mahkûmiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
A. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden;
14.04.2011 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dâhil adlî para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
B. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden;
Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 26.02.2015 tarihli ve 2015/4369 Esas No.lu iddianamesiyle suça sürüklenen çocuğun, şikâyetçinin iş yerinin kapısına zarar vererek içeriye girip televizyon çalması eyleminden dolayı hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 116/2, 151/1,31/3. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. Gaziantep 1. Çocuk Mahkemesinin, 05.05.2016 tarihli ve 2015/259 Esas, 2016/686 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 168/1, 116/2,151/1, 31/3,62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca sırasıyla 6.660,00 TL adli para cezası, 2.000,00 TL adlî para cezası, 1.320,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebebi, suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı yerine mahkûmiyet kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, esasa etkili delillerin toplanmadığına, şikâyet şartının gerçekleşmediğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.
1. Suça sürüklenen çocuğun dosyası ayrı olan sanıkla birlikte şikâyetçinin iş yerinin kapısını zorlayarak açtığı, iş yerinde bulunan televizyonu alarak olay yerinden uzaklaştıkları ancak televizyonun sanığın üzerine düştüğü ve yaralandığı, televizyonla birlikte hastaneye gittikleri, hastane polisinin durumlarından şüphelenerek televizyonu nereden aldıklarını sorduğu, suça sürüklenen çocuk ve sanığın çaldıkları yeri söylerek iadeyi sağladıklarının tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
2. Suça sürüklenen çocuk üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiştir.
3. 20.02.2015 tarihli tutanak dava dosyasında mevcuttur.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.Ancak;
Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesine göre sosyal inceleme raporu alınmadan veya aynı maddenin 3. fıkrasına göre bu yönde inceleme yaptırılmamasının gerekçesi de kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.
Gaziantep 1. Çocuk Mahkemesinin 05.05.2016 tarihli ve 2015/259 Esas, 2016/686 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin yerinde görüldüğünden hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.