Mahkumiyet

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkralarında düzenlenen hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılarak, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 3 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

Sanığın temyiz isteği, iddianamede geçen metnin katılan tarafından belli ibareler seçilerek şikayete konu edildiğine, yazının Türk Dil Kurumu'na bilirkişi incelemesine gönderilmesini talep ettiğine ilişkindir.

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanığın, katılan ...’ın facebook isimli sosyal paylaşım sitesinde eşi katılan ...’ın hesabından paylaştığı fotoğrafın altına “Eeehhhh tanrının ilahi adaleti ergeç tecelli eder alma mazlumun ahını çıkar aheste aheste aheste. Öz hala kızına tecavüz ediliyorsa. Öz dayı zorla gaspedilip dağa kaldırıloysa. Kemikleri kırılana kadar işkence yapılıyorsa, Yetmedi dayıya tecavüz girişiminde bulunuluyorsa!!! Kendini şakirt fetö'nün tetikçisi olarak dokunulmaz adlediliyorsa? Tanrı ilahi ... var deyi deyi!!!!" şeklinde yorum yaparak hakaret ettiği iddiası ile açılan davada; sözlerin kırıcı, rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı hitap tarzı niteliğinde olduğu, dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibariyle oluşmadığı gerekçesi ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Sanığın katılan ...'ı halasının kızına tecavüz etmek, kendisini dağa kaldırmak, tecavüze yeltenmek ve FETÖ'cü olmakla suçladığı yazının katılan ...'ın ..., şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil isnadı niteliğinde olması nedeniyle sanığın üzerine atılı katılan ...'a yönelik hakaret suçunun yasal unsurları itibarı ile oluştuğu kanaatine varıldığından bu suçtan beraatine ilişkin ilk derece mahkemesinin kaldırılmasına ve sanığın bu suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden
Sanık tarafından facebook isimli sosyal paylaşım sitesinde paylaşıldığı kabul edilen yorum içeriğinin katılanın ..., şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil isnadı niteliğinde olduğuna ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiş ve sanığın eksik incelemeye ilişkin temyiz sebeplerinin reddi gerekmiştir.
B. 5271 Sayılı Kanun'un 289 uncu Maddesinde Sayılan Kesin Hukuka Aykırılık Halleri de Gözetilerek Maddi Ceza Hukukuna İlişkin Sair Sebepler Yönünden
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, cezanın kanuni bağlamda uygulandığı belirlenerek sair temyiz sebepleri yönünden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi'nin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile maddi ceza hukukuna ilişkin sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Biga 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
20.05.2024 tarihinde karar verildi.