Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
Şereflikoçhisar Asliye Ceza Mahkemesinin 15.01.2015 tarihli ve 2014/238 Esas, 2015/32 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1 maddesi uyarınca neticeten 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 105/1, 43/1. maddeleri uyarınca neticeten 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 125/1, 43/1 maddeleri uyarınca neticeten 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, tehdit suçundan ise, 5237 sayılı Kanunu’nun 106/1, 43/1 maddeleri uyarınca neticeten 1 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.
A. Sanık Hakkında Cinsel Taciz, Hakaret ve Tehdit Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden
1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 105/1, 125/1 ve 106/1 maddeleri uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 15.01.2015 tarihli mahkumiyet kararı ile temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
B. Sanık Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141,5271 sayılı Kanun'un 34/1. maddesi, 230/1. ve 289/1-g maddesi uyarınca Mahkeme kararlarının, Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olmasının zorunlu olduğu, bu kapsamda gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınıp reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve bu kapsamda sabit görülen fiiller ile bunların hukuki nitelendirmelerinin ayrı ayrı ve açıkça yapılması suretiyle delillerle sonuç arasında bağ kurularak ulaşılan kanaatin belirtilmesi gerektiği halde Mahkemece kurulan hükümde sübuta ilişkin kabul edilen eylemin belirtilmemesi sebebiyle 5271 sayılı Kanun'un 230. maddesine muhalefet edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
A. Sanık Hakkında Cinsel Taciz, Hakaret ve Tehdit Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Şereflikoçhisar Asliye Ceza Mahkemesinin 15.01.2015 tarihli ve 2014/238 Esas, 2015/32 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1-(1) maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
B. Sanık Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Şereflikoçhisar Asliye Ceza Mahkemesinin 15.01.2015 tarihli ve 2014/238 Esas, 2015/32 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden esası incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.05.2024 tarihinde karar verildi.