Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
1- İlk Derece Mahkemesinin tavzih kararı HMK'nun 305 v.d. maddelerine aykırı ise de bu husus temyize getirilmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
2-Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
3- Somut uyuşmazlıkta; karineye dayalı makul indirim (hakkaniyet indirimi) dışında reddedilen miktar bulunmasına karşın, kendilerini vekil ile temsil ettiren davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün HMK.nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
SONUÇ:
1-)Hüküm fıkrasına yeni bir paragraf olarak,
"Davalılar vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan A.A.Ü.T’.ne göre red edilen miktar üzerinden hesaplanan 1.500 TL vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalılara ödenmesine" paragrafının eklenmesine ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’ nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nisbi temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 08/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.