Hükümlülük ve müsadere
TCK.nun 58/6 madde ve fıkrasına aykırı olarak, hakkında hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilen sanık için cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıș.
Kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle CMK.nun 231. maddesinin uygulanma olanağı bulunmayan sanık hakkında; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın suçun sübutuna ve noksan araştırmaya yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:
1- Sanık hakkında hürriyeti bağlayıcı ceza yanında belirlenen adli para cezası hesaplanırken TCK.nun 61/8. maddesi uyarınca indirim ve arttırımların gün sayısı üzerinden yapıldıktan sonra TCK.nun 52. maddesi uyarınca Türk Lirasına çevrilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde fazla adli para cezasına hükmedilmesi,
2- Sanığın, TCK.nun 53/1-3 madde ve fıkraları uyarınca, (c) bendinde sayılan kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkı, vesayet ve kayyımlığa ait haklardan koşullu salıverilmeye, madde ve bentlerde sayılan diğer haklardan ise hükmolunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılması yerine yazılı şekilde karar verilmesi,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden sanık hakkında 6136 sayılı Yasa'nın 15/1. madde ve fıkrası gereğince hürriyeti bağlayıcı ceza yanında tayin edilen 500 TL temel adli para cezası ile TCK.nun 62. maddesinin uygulanması sonucu hükmedilen 416 TL adli para cezasına yönelik bölüm çıkarılarak yerine “25 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ve TCK.nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak “20 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi ve TCK.nun 52/2. maddesine göre bir gün 20 TL'den çarpılarak neticeden 400 TL adli para cezasına hükmedilmesi ve hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına yönelik bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" yazılmak suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 17.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.