1-TCK'nın 204/1,62,53/1-2-3 maddeleri gereğince mahkumiyet
2-TCK'nın 158/1-f son, 62/1,52,53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet
Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın, keşide tarihi 15/05/2007 ve meblağı 2400 YTL olan kapanan .....'a ait çeki tümüyle sahte olarak düzenleyerek, müşteki ...'a verdiği, ...'ın da yaptığı alışveriş karşılığında suça konu çeki ...’na ciroladığı ve şahıs tarafından bankaya ibrazında sahteliğinin anlaşıldığının iddia edildiği olayda, sanık, tanık, katılan beyanları, bilirkişi raporları ve dosya kapsamından atılı suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (i) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin TCK'nın 158/1-f. son maddesi gereğince temel ceza belirlenirken doğrudan haksız elde olunan yararın iki katının esas alınması suretiyle yazılı şekilde uygulama yapılması sonuç cezayı değiştirmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın beraat hükmü verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 15/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.