Mühür bozma suçundan sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda; mahkümiyetine dair, Sincan 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 21/02/2008 gün ve 2007/428 Esas, 2008/154 Karar sayılı hükmün sanık müdafiin temyizi üzerine, Dairemizin 02/11/2011 gün ve 2011/9122 Esas, 2011/23198 Karar sayılı ilamı ile düzeltilerek onama yönündeki kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20/11/2012 gün 2012/277450 sayılı yazısı ile itiraz isteminde bulunulması üzerine dosya Daireye verilmekle incelendi;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08/04/2008 tarih ve 2008/1-157 Esas, 2008/74 Karar sayılı benzer kararları karşısında, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçeleri yerinde görülmekle İTİRAZIN KABULÜNE, Dairemizce verilen 02/11/2011 tarih ve 2011/9122 Esas, 2011/23198 Karar sayılı düzeltilerek onama kararının KALDIRILMASINA, karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesine göre aynı Yasanın 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıvermeden sonra uygulanamayacağı gözetilmeden sanık hakkında hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına karar verilmesi,
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 08/04/2008 gün ve 2008/1-157 Esas, 2008/74 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere; tekerrür uygulamasına esas alınacak hükümlülüklerin ve sonraki suç tarihinin 01/06/2005 tarihinden önce olması halinde; 5237 sayılı TCK'nın lehe kabulü ile yapılan uygulamalarda aynı Kanunun 58. maddesinde yer alan tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden yargılama yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün bulunduğundan aynı Yasanın 322/1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasında yer alan söz konusu hak yoksunluklarına ve tekerrür uygulamasına ilişkin bölümlerin çıkartılarak, hüküm fıkrasına "5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesine göre aynı Yasanın 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili haklardan koşullu salıverme tarihine, 53/1. maddesinde yer alan diğer haklardan 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" ibarelerinin eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.